HoofdMenu


  • Home
  • Onze Filosofie
  • Verslagen
  • Online Foto's
  • Partners
  • WebLinks
  • English
  • Arrangementen




  • shadow
    Wie is online?

    Er zijn momenteel, 1 gast(en) and 0 leden online.

    U bent een anonieme gebruiker. U kunt zich gratis registreren door hier te klikken.

    shadow
    Homepage

    U bevindt zich bij de reisverslagen van Outdoor Action.

    shadow

    Adverteren op
    Outdoor Action


    Wilt u adverteren op de website van Outdoor Action? Neem dan contact op met de Webmaster en informeer naar de voorwaarden.

    shadow


    Overlevings weekend Unit 5

    kampvuur

     

      Hier volgt een kort verslag van de belevenissen van Unit 5, die als eersten het genoegen mochten smaken van een welverdiende korte zakenreis, met de bedoeling een aantal lopende zaken uit te diepen en de saamhorigheid te bevorderen.

      Besloten werd om elkanders grenzen af te tasten onder de meest extreme omstandigheden in een door mensen weinig bezocht gebied in de Belgische Ardennen.

      Gespeend van iedere vorm van luxe en aangewezen op de meest elementaire middelen van bestaan trok unit 5 in de personen van Ben, Achmed, Hans, Peter, Pieter, Linda, Sietske, Harry, Gerard en Remco, naar deze onherbergzame streek om te zien of wij ook onder deze moeilijke omstandigheden goed zouden functioneren, slechts aangewezen op elkanders vernuft en de wil om te overleven.

      Nadat het lot bepaald had dat Achmed en Ben gedoemd waren om de tocht met het vehikel van Peter te volbrengen, daalden wij af naar het land beneden de rivieren.

      De tocht werd een barre tocht. Vertrokken werd er vanaf het bureau om 16.30 uur (22/08/97) en reeds op een steenworp afstand van Amsterdam werd ons doorzettingsvermogen getest. Een file van 30 km stelde ons geduld op de proef. Tot aan 's Hertogenbosch werd er stapvoets gereden en trokken wij in één grote karavaan naar het zuiden. Schrijver dezes dacht nog even: "mooi, kunnen we elkaar niet kwijt raken", maar niets bleek minder waar. Peter kreeg het voor elkaar om als derde en laatste voertuig van onze kleine colonne het spoor bijster te raken en ons zodanig in verwarring te brengen dat het mij moeite heeft gekost om de rest van de groep ervan te overtuigen, dat het ook zonder hen best gezellig zou kunnen zijn.

      Uiteindelijk bereikten wij 's avonds om 22.15 uur de plaats van bestemming en troffen daar drie glimjuichende jonge mannen die het deden voorkomen alsof zij reeds uren eerder gearriveerd waren.

      Na wat sterke verhalen van dit trio aangehoord te hebben gingen wij aan de slag. Opgewacht door onze gidsen voor het weekend (Tjako en Seppie) baanden wij ons een weg door deze onherbergzame streek om uiteindelijk ons tentenkamp op te slaan in de buurt van de wild stromende rivier de Ourthe. De taken werden verdeeld. Het tentenkamp werd ingericht, het vuur werd opgestookt en het gevogelte werd geschoten waarna een heerlijke maaltijd werd genuttigd. Het inrichten van de vuurplaats gaf even nog wat consternatie omdat het opperhoofd van de stam van het gebied waar wij bleken te bivakkeren ons hevig geëmotioneerd duidelijk maakte in niet mis te verstane gebarentaal, dat het gat dat wij gegraven hadden om ons vuur in te doen ontbranden, gegraven was in heilige grond. Na bemiddeling door onze beide gidsen kwamen wij er genadig vanaf. Het opperhoofd gaf eerst te kennen dat wij de zaak af konden kopen door één van onze schone jonkvrouwen (staat gelijk aan ± 1000 Bfr) aan hem af te staan, maar uiteindelijk wisten wij hem er van te overtuigen dat het stalen ros van Peter hem mogelijk meer plezier zou kunnen bezorgen. We stonden op het punt om zelfs Peter op te offeren om onze meiden te redden, maar de man had smaak en trapte daar niet in.

      U begrijpt het werd een lange nacht. Hans die voor het eerst van zijn leven de nacht in een tipi (indiaans voor tent) door zou brengen en die van te voren had aangekondigd geen oog dicht te zullen doen kreeg gelijk. Voordat hij zijn ogen had kunnen sluiten en door een grote hoeveelheid vuurwater overmand raakte zijn hoofd de vloer en produceerde zijn neus een geluid waarvan de wilde zwijnen op de vlucht sloegen. Pieter herkende dit deuntje en sloot zich aan bij Hans hetgeen tot gevolg had dat Peter zijn vliegend tapijt oppakte om zijn heil buiten te zoeken.

      's Morgens om ± 07.00 uur vernamen wij van Peter dat het inmiddels regende.

      Om 09.00 uur stond de eerste vuurproef op het programma. Eerst werd de hoogste berg in dit gebied beklommen. Toen wij boven kwamen vernamen wij van onze gidsen, dat er slechts 1 weg terug was en dat was via een stuk touw en wel loodrecht naar beneden via de zuidzijde van deze berg.

      De aanvoerder van deze groep zag de bange gezichten van zijn groepsleden en besloot de groep op sleeptouw te nemen. Zoals het een waar leider betaamt ging hij onvervaard met een zelf geknoopte broek op de rand van het ravijn staan. Het touw werd aan zijn broek bevestigd. Hij sprak zijn volgelingen nog even bemoedigend toe en sprong in de diepte met een glimlach op zijn gezicht alsof hij zeggen wilde "peanuts". Even later volgde de rest, op twee volgelingen na die de blik op het gezicht van de leider verkeert hadden geïnterpreteerd.

      Even goede vrienden.

      Die middag stond er een barre tocht over de wild stromende rivier de Ourthe op het programma. Nadat alle groepsleden een geschikte boom hadden gevonden werden met de meest eenvoudige gereedschappen (zakmes en flessenopener) twaalf boomstammen geschikt gemaakt om de rivier te bedwingen. Dat afkomst zich niet verloochend bleek al ras, want Peter had een ware U-boot gefabriceerd. Hij heeft dan ook nagenoeg het hele traject onder water afgelegd. De tocht waarvoor 2 uur was uitgetrokken werd binnen 4 uur volbracht. Nadat onze groep de rivier had verlaten werd het verboden om de rivier nog te bevaren, daar het meeste water via de longen van de groepsleden was verdampt en slechts de kale bodem van de rivier nog zichtbaar was.

      's Avonds bleek dat het voornaamste doel van dit weekend reeds was bereikt, n.l. de saamhorigheid. Unaniem werd besloten van het avondprogramma (een kompastocht) af te zien en in een nabij gelegen dorp een herberg te zoeken om ons te voeden en te laven. Remco had wat problemen met zijn darmstelsel en kon de bestelde ossebout maar met moeite de baas. Gelukkig had de herbergier een uit kruiden vervaardigd brouwsel. Na het nuttigen van een "tweetal" glaasjes van dit kostbare vocht was Remco weer het heertje en kon hij weer deelnemen aan het feestgedruis.

      Nadat we de herbergier te schande hadden gemaakt ten overstaan van de gehele dorpsgemeenschap zochten wij diep in de nacht weer de beschutting van onze tipi. Weer was het Hans die geen woord kon houden en zijn belofte dat hij geen oog dicht zou doen brak. Gelukkig waren we allemaal zo moe, dat zijn gesnurk ons dit keer niet deerde.

      De volgende ochtend werden wij in 3 groepjes ergens in het onherbergzame gebied gedropt. Met slechts 1 fles water uitgerust moesten wij aan de hand van een lijst met zeer summiere aanwijzingen de weg terug zien te vinden.

      Schrijver dezes bevond zich in het gezelschap van Linda en de ervaren woudloper Achmed. Integriteit had deze groep hoog in het vaandel staan, maar dat dit niet altijd tot het beste resultaat leidt bleek toen wij als laatsten de finish bereikten. De pintjes die wij onderweg getrokken hadden bleken ons niet de roem te brengen die wij hadden verwacht. Om de moeilijkheids graad van deze tocht te schetsen vermeld ik slechts dat de groep met Hans, Peter, Ben en Siets als eerste eindigde. Bewezen is dus dat intelligentie ook wel eens een struikelblok kan zijn.

      Toen iedereen veilig het basiskamp had bereikt werd de boel ingepakt en werden de voertuigen gereed gemaakt voor vertrek. Enige vertraging werd nog ondervonden door het feit dat de "mannen" hun te drogen gelegde wasgoed nog van de diverse scheerlijnen af moest "knopen". Nu zou je de stelling kunnen verdedigen dat dit waarschijnlijk het werk is geweest van werkende vrouwen die de kunst van het huishouden inmiddels zijn verleerd, maar daar waag ik mij niet aan.

      Wederom was het Peter die al snel moest lossen. Na een wilde tocht door Luik vonden zij gelukkig ook de weg naar Nederland waar zij ruim 2 uur na aankomst van de overige deelnemers aankwamen.

      Tot slot kan ik u melden dat in dit hele verslag een weinig opvallende rol voor Harry is weggelegd. Ik verzeker u echter dat hij wel degelijk aanwezig was, maar om het beeld dat wij hier aan het Wijkteam van hem hebben niet te beschamen, besloot ik hier niet al te veel over te verhalen.

      Unit 5 kan m.i. terug kijken op een zeer geslaagde zakenreis. Ik hoop dat u de verhalen die nu los komen in de wandelgangen niet al te serieus neemt, want het verslag dat u zojuist heeft gelezen is zo objectief mogelijk en benaderd de waarheid het meest.

      Namens Unit 5,

      Remco

     

    tank
    Madhosting
    Outdoor Action


    Hoe kunt u ons bereiken?


    Outdoor Action
      Hondenbergseweg 3

    8191 KV Wapenveld

    038 - 4478694
    06 - 53691930
    info@OutdoorAction.nl

    shadow
    Inloggen

    Nickname

    Password

    Heb je nog geen account? Je kunt er hier een aanmaken. Als geregistreerd user heb je enkele voordelen zoals de theme manager, comments configuration en post comments met jouw naam.

    shadow

    Aanbieding

    komend seizoen bieden wij aan:
    Paintball met Barbecue
      groep va 12 personen
    Inclusief: begeleiding door 2 marshall's, 200 balletjes, huur van gun, masker en drijfgas, BBQ met stokbrood, sauzen, diverse salades en 4 soorten vlees.
    Dit alles in een bosrijke omgeving rond Leerdam
    mail voor jouw prijs...

    shadow




    Web Stats · FAQ
    All logos and trademarks in this site are property of their respective owner. The comments are property of their posters, all the rest © 2000 by me
    This web site was made by Mad-Promotions , Outdoor webdesigner